In tegenstelling tot vele andere Europese landen wordt in Nederland in de grote meerderheid van de gevallen géén vervangende toestemming verleent door de rechtbank wanneer de zorgdragende ouder met het/de kind(eren) naar het buitenland wil verhuizen. Zelfs wanneer het kind nog niet schoolgaand is en er gegronde redenen zijn voor verhuizing, worden moeders vaak gechanteerd [...]
Onderzoek Omgang Na Scheiding
Gepost door Sarah on September 11th, 2010
Meest gehate man door de papa-lobby (want de werkelijkheid komt hun niet goed uit), Ed Spruijt, is onderzoeker en docent aan de Universiteit Utrecht. Deze man heeft een werkelijke objectief perspectief en geeft in zijn onderzoek heel duidelijk weer wat de gevolgen zijn voor kinderen na scheiding en welke factoren meespelen in het bepalen van hun welbevinden.
Zie hier het volledige onderzoek uit 2002 in opdracht van de Raad van de Kinderbescherming: Het Verdeelde Kind
Tags: belang van het kind, onderzoek
Soortgelijke posts
Share
- Van Eénhoofdig Gezag Naar Gezamenlijk Gezag in 30 Jaar
- Interpretatie en Toepassing Term "belang van het kind"
Reacties 3
September 11th, 2010 op 19:11
De heer Spruijt deed i.o.v. de Raad KB onderzoek nota bene, en werkt dus in feite voor de Raad Kinderbescherming, en als u dan een dergelijk tendentieus bericht schrijft zorg dat dat u hiermede kinderen duizenden niet benadeelt of mede in de zin van dat u vertelt hoe Professor Doek in vroege instantie al aantoonde dat de valse rapportages door de Raden KB onderdehand de pan uit rijzen.
Onbegrijpelijk dat u een dergelijke mening verkondigt, terwijl de kinderdodingen door moeders met of zonder stoornis “borderlinesyndroom” o.a. hadden kunnen worden voorkomen velen mits de geachte familierechters daarvoor geen gezag aan dergelijke moeders hadden gegeven.
Waar bent u als schrijver dan mee doende, met de verdraaiing realiteit?
Wat is hier de reden van?
Dat eindelijk doordringt in Nederland dat moeders voor meer dan de helft kinderen mishandelen en vervreemden, wat feit is, doordat verzwegen wordt in zaken en zelfs valse verklaringen hoogtij kunnen vieren afgelegd door diezelfde “moeders”?
Is dat uw “zienswijze” van de term “belang van het kind en kinderrechten”?
September 12th, 2010 op 00:14
Dank voor je reactie.
Bij 80% van de vrouwen die worden vermoord (al dan niet voor de ogen van de kinderen), is de (ex-)partner de dader en in 99,99999999% is de dader in ieder geval een man. In meer dan een kwart van de gezinnen vindt huiselijk geweld plaats. 97% van huiselijk geweld wordt door de man toegepast (verkrachten/slaan/mishandelen) en de World Health Organization noemt het geweld tegen vrouwen en meisjes wereldwijd één van de grootste gezondsheidsproblemen, wat volgens een Brits onderzoek meer dan $40,2 miljard per jaar kost. Maar in feite gaat dit niet om statistieken of om een strijd van de sexen, want ik denk dat wij het met elkaar eens zijn als ik zeg dat mishandeling of wat voor vorm van vernedering, pijn (jegens kind of volwassene) of verwaarlozing ontoelaatbaar is, ongeacht of de dader man of vrouw is en een ouder die dit toepast op zijn kind behoort géén omgang te hebben. Maar laten we niet aan het punt voorbij gaan, namelijk het onderzoek.
Ed Spruijt is verbonden aan de faculteit van Social Wetenschappen van de Universiteit Utrecht en is gespecialiseerd in pedagogiek, jeugd(welzijn), sociologie, psychologie, echtscheiding en ouder-kind relatie.
Er bestaat een groot verschil tussen “in opdracht van” een onderzoek verrichten en voor deze instantie werken. Bovendien richt dit onderzoek zich op de effecten van een scheiding op kinderen en onderzoekt wat invloed heeft op het welbevinden en de schoolprestaties van deze kinderen (en wat niet), en valt het functioneren (of falen) van de Kinderbescherming geheel buiten het thema.
Een onderzoek als deze, verricht door wetenschappers die blijk hebben gegeven van objectiviteit en vakkennis, kun je niet zomaar – zonder degelijke argumenten – van de hand doen wanneer de bevindingen van het onderzoek je niet bevallen. Er is nog een erg interessante dissertatie verschenen in 2004 van Tamar Fischer waarmee zij promoveerde aan de Radboud Universiteit Nijmegen: “Parental divorce, conflict and resources. The effects on children’s behaviour, behavior problems, socioeconomic attainment and transitions in the demographic career.” Haar bevindingen gaan nog een stap verder, zij trekt namelijk de lijn door naar gezamenlijk ouderschap en stoot daar op de problematiek. Tamar Fischer legt de vinger op de zere wond.
De ideologische term “belang van het kind” wordt door iedere denkbare partij in de mond genomen. Maar wat ik in het belang van het kind vind, vind jij wellicht niet en een derde denkt hier weer heel anders over. Vooral in juridische zin, is dit een uiterst rekbare term die willekeurig ingezet wordt om een standpunt of beslissing te rechtvaardigen, zonder dat dit verdere uitleg behoeft of in detail wordt getreden op welke wijze men tot een conclusie/beslissing is gekomen. Het is in feite een soort vrije kaart. Dit is uiterst frustrerend en bovendien onrechtvaardig.
Om deze reden gebruik ik deze term niet graag en is het noodzakelijk de term “belang van het kind” op basis van wetenschap verder te concretiseren, te omlijnen en vast te leggen, zodat ieder een beeld krijgt wat werkelijk in het belang van kind is (inclusief de rechter). De jurisprudentie laat duidelijk zien dat deze term met de wind mee wappert op het moment.
Dat in het onderzoek van Spruijt naar voren is gekomen dat de thuissituatie doorslaggevend is voor het welbevinden van het kind en hoe de verzorgende ouder in haar schoenen staat en in welke situatie deze zich bevindt, vind ik niet verbazingwekkend maar eerder een logische conclusie. Wanneer een mens het niet prettig heeft thuis (door ruzie, wrijving, desinteresse, onverschilligheid of wat dan ook), heeft dit naslag op heel zijn welbevinden, dus waarom zou dit voor kinderen anders zijn. Factoren die zich daarbuiten afspelen (zoals bijvoorbeeld de vader) kunnen soms wel een beetje helpen, maar blijven ondergeschikt aan de thuissituatie. Daarom is het zaak om de thuissituatie optimaal te krijgen (of te houden) door de zorgdragende ouder te ondersteunen (of te beschermen) wanneer dit nodig is en voor kinderen de best mogelijke situatie te creëren, zonder strijd, zonder touwtrekkerij en met zo min mogelijk conflicten. Dit is hoe kinderen werkelijk in bescherming kunnen worden genomen, wanneer men vanuit het “belang van het kind” beredeneert.
September 12th, 2010 op 13:19
Mag ik hierop ingaan?
Het is natuurlijk waar en zonder twijfel spelen vaak stress, depressies en een benauwde financiële situatie een grote rol hoe de moeder met haar kinderen omgaat. Ik neem niet aan dat ook iemand hier dat goedkeurt!
Het is helaas ook een feit dat sexueel misbruik in een gezin in 95% van de mannelijke familieleden uit gaan. Dus wordt een gezin, wat eigenlijk een veilige omgeving zou moeten zijn voor kinderen, een broedplaats voor zelfvervreemding en moeilijke psychologische traumas.
Het mannelijke gedragspatroon dat helaas voor overvolle vrouwenhuizen zorgt en, als hierboven al vermeldt, de meeste moorden van vrouwen door hun exen plaats vindt, mag niet buiten beschouwing worden gelaten als het om de toekomst van de vrouw en haar kinderen gaat in rechtspreking.
Deze statistieken kunnen alleen door de mannen zelf worden veranderd, door hun gedrag dusdanig te verbeteren zodat deze statistieken zich opvallend reduceren.
Vroeger was het normaal dat vrouwen geslagen werden door hun man en hun was geleerd dat dit normaal is en het recht van de Patriarch, en het is ook een feit dat dit gedrag in veel kulturen vandaag nog geaccepteerd is. In de westerse wereld slaan vrouwen nu soms terug, maar de man is nog steeds fysiek sterker.
De verbale vernederingstactieken van mannen, die met alle macht vrouwen hun eigenwaarde willen nemen en de psychische, stelselmatige mishandeling is eigenlijk veel minder bekent en (doordat het aan de buitenkant niet te zien is) met geen statistiek te meten maar is wel de realiteit.
Om hier dat beeld van een slechte moeder te gebruiken in vergelijking met slechte vaders, die zoek raken tijdens zwangerschappen, geen alimentatie willen betalen en ook zelf liever tijdelijk financieel erop achteruitgaan wanneer de alimentatie voor de kinderen wordt vastgesteld, omdat zij het hun ex het niet gunnen of vanuit wraak is helaas een feit. Mooiste is dan nog wanneer zij, na jaren spoorloos te zijn en niet te hebben omgekeken naar de kinderen, plotseling opduiken en rechten claimen en een vrouw hinderen plannen te realiseren die voor haar en haar toekomst van belang zijn. Dit brengt ons terug in de tijd van de Patriarch en dat mag simpelweg niet gebeuren.
“In het belang van het kind” dat per rechtsbesluit de zielige, achtergestelde man voorrang geeft, vergeet al die overvolle vrouwenhuizen, moorden en geweld op psychologisch en fysiek vlak en laat het totaal buiten beschouwing. Dus geachte Juspol, de verdraaiing van de realiteit vind ik heel sterk op zijn plaats in de tegenwoordige sterke lobby van vaders, die niet begrijpen dat zij ook de weg effenen voor “alfa male behavior” wat helaas voor vrouwen de momentele slechte situatie alleen nog ondraagbaarder maakt.
Wat mij opvalt is dat er hier sprake is van discriminatie en de vrouw wordt weer achteraan geplaatst, de man krijgt voorrang en gaat het hem ook alleen maar erom het kind 1 keer in de week of twee weken boven het bolletje te aaien, maar de rest is hij absoluut niet beschikbaar of ermee bezig. De deur wordt geopend om kinderen aan instabiliteit, constante stress en ruzies bloot te stellen – en het gaat zover dat hun volgens het Hof beter in nederland moeten blijven en in armoede van een sociale uitkering groot worden, dan in een ander land waar de moeder financieel beter voor haar kind (kinderen) zou kunnen zorgen en daarom ook van een betere opleiding en toekomstperspectief sprake is voor het kind.
Dat is totaal onaanvaardbaar!