Allereerst wil ik ieder die hiermee te maken krijgt adviseren: probeer er met de andere ouder uit te komen. Het is altijd beter samen tot een oplossing te komen, dan een gerechtelijke procedure te (moeten) starten. Het leidt namelijk altijd tot spanningen voor alle betrokken partijen -zeker als het zoiets belangrijks betreft- en zet je recht tegenover elkaar wat de onderlinge verstandhouding niet ten goede komt en waarvan de kinderen ook last zullen hebben. Maak concrete voorstellen en kom de ander tegemoet door duidelijk in kaart te brengen hoe het contact tussen hem en het/de kind(eren) eruit kan zien na de verhuizing.

Wanneer er geen ruimte is voor overleg of het anderzijds niet mogelijk is er samen uit te komen kun je overwegen naar de rechter te stappen en je situatie voor te leggen. Dit is alleen nodig wanneer je getrouwd bent geweest en/of het gezamenlijk gezag hebt over het/de kind(eren). Ben jij de enige die met het gezag is belast, dan kan niemand een verhuizing in de weg staan. Verhuis je zonder dat de andere ouder heeft ingestemd, dan kan dit tot serieuze problemen leiden wanneer de andere ouder hiertegen gerechtelijke procedures begint. Wanneer je zonder toestemming naar het buitenland vertrekt met het/de kind(eren) wordt dit gezien als kinderontvoering en wordt de Centrale Autoriteit ingeschakeld om zo snel mogelijk teruggeleiding van het kind te bewerkstelligen. Verhuis je binnen Nederland en vecht de andere ouder dit aan, is het mogelijk dat de rechter besluit dat je terug moet of in ieder geval het kind terug moet.

In principe is het zo dat er géén wettelijke basis bestaat om een volwassene te verbieden te verhuizen of voor te schrijven waar deze te wonen heeft (tenzij het extreme gevallen betreft zoals bijv. criminelen e.d.). Dit gezegd, is het natuurlijk wel zo dat de rechter de woonplaats kan bepalen van minderjarigen en dus jouw kinderen. Daarbij nemen zij als leidraad “het belang van het kind” (LEES: persoonlijke mening van de desbetreffende rechter).

In de praktijk komt het er al gauw op neer dat toestemming om te verhuizen slechts sporadisch wordt toegestaan, zeker als het een verhuizing naar het buitenland betreft. Hou dit in je achterhoofd en maak je geen illusies. Als je de zaken bekijkt waarin toestemming is verleend, kun je concluderen dat het vaak vrouwen zijn die een nieuwe relatie hebben met een man in het buitenland en er eventueel al een kind (op komst) is, waarbij deze man niet in staat is in Nederland te wonen/werken (moet uiteraard uitvoerig onderbouwd zijn). Of het betreft bijv. vrouwen waarvan de verblijfsvergunning is ingetrokken en de vrouw dus geen keuze heeft en zal worden uitgezet. Soms betreffen het ook verhuizingen naar Duitsland of België waarbij de reisafstand niet veel groter wordt dan wat het voorheen al was.

Doordat het zo moeilijk is vervangende toestemming te krijgen moet de zaak daarom erg goed en zorgvuldig zijn voorbereid, het liefst door een advocaat die ervaring heeft met internationale (verhuis)zaken. Je moet heel duidelijk stellen, WAAROM je wilt verhuizen en wat de noodzaak hiervoor is. Is er geen noodzaak, dan heeft het weinig nut naar een rechter te stappen voor vervangende toestemming omdat je dan eigenlijk al bij voorbaat weet dat het wordt afgewezen. De rechter neemt namelijk altijd als uitgangspunt in hoeverre de verhuizing invloed zal hebben op het contact met de uitwonende ouder en het kind. Hierbij lijkt dit -mijn inziens- zelfs prioriteit te krijgen over een verbetering van de levenskwaliteit van het kind (en verzorgende ouder).

De wens te verhuizen na scheiding wordt meestal gedreven door (een combinatie van) de volgende factoren:

• Terug naar familie en/of land van herkomst
• Naar nieuwe vriend/man
• Betere financiële positie/nieuwe baan
• Betere opleidingsmogelijkheden
• Goedkopere/betere huisvesting

Tags: emigratie, ouderlijk gezag, rechtspraak, verhuizen met kind, vervangende toestemming

• Digg
• Stumble it!
• Reddit

• Verhuizen Of Emigreren Met Kinderen, Ex Wilt Niet
• Rechterlijke Uitspraken m.b.t. Toestemming Verhuizing met Kind
• Discriminatie van Vrouwen